Oparzenia

Oparzenie (łac. combustio) – to uraz tkanek spowodowany działaniem wysokiej temperatury (90% oparzeń), płynów żrących (5%) oraz prądu elektrycznego lub wyładowania atmosferycznego (5%).

Podział oparzeń:

Oparzenie I stopnia

Obejmuje tylko naskórek, objawami są zaczerwienienie skóry i ból. Po 2-3 dniach następuje mocne swędzenie poparzonego obszaru.

Objawy ustępują po kilku dniach bez pozostawienia blizn.

Oparzenie II stopnia

Uszkodzenie dotyczy naskórka i powierzchownej warstwy skóry właściwej. Skóra jest zaczerwieniona, powstają na niej pęcherze, czucie jest zachowane.

Oparzenie III stopnia

Martwica obejmuje skórę właściwą wraz z naczyniami i nerwami skórnymi wraz z podskórną tkanką tłuszczową. Skóra przyjmuje barwę od perłowo białej, przez białoszarą do brunatnej, jest twarda i sucha. Goi się długo i zazwyczaj wymaga przeszczepu. Pozostawia widoczne blizny.

Stopnie kliniczne oparzeń:

- lekkie jeżeli obejmują: I i II stopień poniżej 15% powierzchni ciała lub III stopień poniżej 5%

- średnie jeśli obejmują I i II stopień od 15% do 30% powierzchni ciała lub III stopień poniżej 15%

- ciężkie gdy obejmują I i II stopień powyżej 30% powierzchni ciała lub III stopień powyżej 15% lub III stopień dotyczący twarzy, stóp i rąk lub oparzenia dróg oddechowych

Wzywamy pogotowie gdy poparzenie:

- I stopnia obejmuje 30% powierzchni ciała,

- II stopnia obejmuje 20% powierzchni ciała,

- III stopnia obejmuje 5-10% powierzchni ciała.

Postępowanie:

Przy oparzeniach w obrębie jamy ustnej i gardła poszkodowany powinien płukać gardło zimną wodą albo ssać kawałki lodu.

W przypadku oparzeń chemicznych np. kwasem lub zasadą, należy spłukiwać oparzoną powierzchnię strumieniem bieżącej wody przez 15 minut.

Przy oparzeniach wapnem niegaszonym należy najpierw na sucho wytrzeć wapno ze skóry, a potem przemyć ranę.

Pamiętaj:

Po oparzeniu nie wolno zrywać ubrania, które przykleiło się do skóry.

Nie wolno stosować na świeże oparzenie żadnych maści, kremów lub innych powszechnie stosowanych okładów np. z kwaśnego mleka.

Nie wolno neutralizować kwasów zasadami i odwrotnie, jedyną możliwością jest woda.